Switch To Mobile Version
fluffy-coat-03
fluffy-coat-01
fluffy-coat-02
View all

Het zal nooit wat worden tussen ons

Vaak hang ik een ultraverwend nest uit dat haar zin niet krijgt. Stampvoetend en wel. Zo ook vorige week. Toen ik achter de keiharde waarheid kwam dat de lange wollen jas a.k.a. ‘cocoon coat’ of zoals vriendlief ‘m noemt, veredelde badjas, mij niet staat.

DOOR JAMIE LI

Dit speelt zich uiteraard af in Zara. Ik storm op een jas af waarvan ik denk dat die voor mij bestemd is. Hij zal me beeldig staan. De wollen jas met ceintuur geeft me vast en zeker een mode boost. Een fashion upgrade. Anna Wintour zou goedkeurend naar me knikken. Waar de scoreborden nu een mager zesje omschrijven, zit ik bij het aantrekken van de jas vast op een welverdiende 9+.

Mijn vriend heeft me nog nooit zo snel op een rek af zien hollen en aan zijn blik af te lezen schaamt hij zich voor me. Tot overmaat van ramp dauw ik de hanger respectloos in zijn hand. Niet alleen de hanger overigens, maar er staat een stoere jongen minder stoer te zijn met mijn jas, handtas en de rest van de Zara-items die ik straks van plan ben mee te sjouwen naar de paskamer, waarbij hetzelfde lot hem hoogstwaarschijnlijk te wachten staat. Dolblij hul ik mezelf in de jas en loop met een onuitstaanbare grijns naar de spiegel. De grijns omdat ik nogal zeker ben van m’n zaak en aan Anna Wintour’s denkbeeldige knikjes denk. Over een paar minuten sta ik gegarandeerd met mijn pinpas te zwaaien bij de kassa. Gevalletje ‘Bonnetje is niet nodig! Ik trek ‘m meteen aan!’

Eenmaal voor de spiegel is de teleurstelling groot. Het ziet er niet uit. Ik ben te klein en te vadsig voor mijn droomjas. Ik ben een modieuze oompa loompa. En helemaal wanneer ik het ceintuurtje om mijn taille bind, ben ik een Olsen Twin gone wrong. Ik doorsta wat typische ‘een shopaholic in ontkenning’ fases.

Fase 1: de bibberende kin en onderlip.
Fase 2: het tóch proberen voor de spiegel. Dat houdt in: jas uit, jas toch weer aan. Ceintuurtje binden, ceintuurtje los.
Fase 3: het nóg een keer proberen met de 360 graden techniek. Achterkant bekijken, voorkant bekijken. Rechterzijde checken, linkerzijde checken.
Fase 4: positieve punten verzamelen.
Fase 5: de reeds verzamelde positieve punten hardop noemen. Vaak in vragende vorm voor extra bevestiging. ‘Tot aan mijn middel is-ie best mooi, toch?’ ‘Vind je het echt lelijk?’ ‘Zal ik het gewoon doen en thuis nog eens kijken?’
Fase 6: oplossingen zoeken. ‘Met hakken zou het wel kunnen, toch?’
Fase 7: nu écht om bevestiging vragen bij de partner met alle nare commentaren van dien. ‘En, wat vind jij ervan?’ ‘Een veredelde badjas.’
Fase 8: een andere kleur proberen.
Fase 9 (slotfase): iets mopperen over Olivia Palermo.

Fase negen is de wreedste, waar jaloezie en frustratie samen komen. Fase negen is immers de officiële bevestiging dat je niet gemaakt bent voor het kledingstuk en Olivia Palermo wel. Voor O. geen badjas of oompa loompa associaties, maar enkel een beeldig grietje in een oversized cosy coat. Hate love her. Told you, jaloezie en frustratie alom.

6 reacties tot nu toe

  • Oh dit is zo herkenbaar. Ik ben 1.58 en in bepaalde items die ik dolgraag zou dragen word ik een soort worstje, of homp. Zooooo frustrerend! Ik troost me maar met de gedachte dat ik wel elke kleur kan hebben.

    Comment door Karen, November 19, 2014 om 8:25 am
  • Prachtig! Ik ken dit gevoel te goed. Bij jurkjes. Ze hebben mij “opgezadeld” met heupen. Hoe leuk die twee woorden in één zin .. het jurkje loopt tot mijn middel prachtig en lijkt daarna ineens op dat verkeersbord met wegverbreding.

    Comment door Shanna, November 19, 2014 om 9:47 am
  • Heerlijke column, en herkenbaar dat het soms zo frustrerend is dat iets niet staat…. bij mij werkt de lengte dan weer andersom, ik ben 1.80 en daar zijn de meeste kledingstukken voor vrouwen niet op gemaakt. Te korte mouwen, hoogwater-broeken, t staat allemaal wat armoedig.

    Comment door linda, November 19, 2014 om 9:58 am
  • Serieus ik kan echt zo genieten van jouw schrijven. En dit is herkenbaar, soms wil je gewoon dat een bepaald item jou net zo mooi staat als de andere chicka’s die er al mee lopen.

    Comment door Nesrin Daily Cup of Bla Bla Bla, November 19, 2014 om 11:31 am
  • Hahaha, leuke column! En je bent inderdaad niet de enige hoor. Ik sta er ook nog altijd verlekkerd naar te kijken in winkels, maar ik pas ze al niet eens meer aan.
    Met mijn kont en voorgevel steken er aan twee kanten hobbels uit, terwijl ze er zooo mooi uitzien als ze gewoon recht naar beneden kunnen hangen. Nee, (ook) niet aan mij besteed helaas.

    Comment door Bo, November 19, 2014 om 1:34 pm
  • Haha, ik las dit en dacht: dit gaat vast over die jas die ik vorige week bij Zara heb gepast. En jawel, het is dezelfde. Bij mij zag het er ook uit alsof ik in mijn badjas rondliep. Het ligt dus niet aan jou! :)

    Comment door Eefje, November 20, 2014 om 8:08 pm

Plaats een reactie