Switch To Mobile Version

When meeting John Legend

Toen ik hoorde dat ik John Legend zou ontmoeten, spreken en wellicht aanraken, sloeg werkelijk alles op tilt.

DOOR JAMIE LI

John is namelijk een rots in de branding. Altijd al geweest. Onbeantwoorde liefdes, voor de eerste keer verliefd, eerste vriendje en zelfs toen het hartje voor de eerste keer werd gebroken: John stond immer paraat. Van Ordinary People tot So High, hij was er voor me. Zijn album Get Lifted heb ik stuk gedraaid. Wie niet, vraag ik me af.

Dinsdag hoor ik dat het definitief is: ik zal John Legend de donderdag erop ontmoeten. Het zal een kleine tête à tête worden. Vanaf dat moment functioneer ik eigenlijk niet meer. Het is John voor en het is Legend na.

Tot aan die belangrijke donderdag staat alles in het teken van Legend. Ik werk aan mijn Engels. Ik oefen mijn poseerkunsten voor de spiegel en loop een fictief dialoogje door. En ook de outfit wordt van tevoren tot in de puntjes uitgestippeld. Ik pas een anti-groupiestrategie toe, zodat het niet lijkt alsof ik teveel m’n best heb gedaan. Geen LBD en absoluut geen hakken. Je wilt niet hebben dat John je verdenkt van serious homewrecking. Het zal dus iets nonchalants worden met een sweater en gympen.

De tourmanager leidt ons door allerlei ondergrondse gangen van de Ziggodome om uiteindelijk in een kamertje te komen met enkel een bureau, TL-licht en wat stoelen. Het lijkt op een verhoorkamer. De bodyguard van John adviseert ons de camera’s alvast klaar te leggen. Ik ben zenuwachtig en baal van m’n opgezwollen oog, dat juist vandaag op de bonnefooi komt. We hebben het hier immers over een meervoudig Grammy-winnaar die ik ga ontmoeten. Een internationaal piano- en zangwonder. Bovendien is John niet bepaald de lelijkste. Wat ga ik in godsnaam tegen hem zeggen? Alleen ‘marry me’ dwarrelt door mijn hoofd. Maar ja, John trouwde vorig jaar al, met een bloedknap model. Daarnaast ben ik zelf natuurlijk ook prima voorzien. Toch kan ik op niets anders komen dan ‘marry’ en ‘me’.

Een kleine, knappe, getinte God met een fris kapsel komt de kamer binnen wandelen. Hij is helemaal in het zwart gekleed. Als laatste ben ik aan de beurt. Hij kijkt me aan, ik stel me voor en kan verder alleen maar stom kijken. Met open mond en grote (opgezwollen) ogen. Verder dan de ‘m’ van ‘marry me’ kom ik niet. Dus sla ik van ellende maar mijn arm om zijn middel (gespierd!) en kijk ik als een bang konijn in de camera. Van mijn geoefende dialogen en poses komt niets terecht. Maar hey, ik heb John Legend ontmoet. En aangeraakt. WAAAAAAAAAAAH!

3 reacties tot nu toe

  • Wat ontzettend gaaf!

    Comment door Danielle, October 31, 2014 om 12:43 pm
  • Geweldig weer. Je weet het alijd zo leuk te verwoorden! :)

    Comment door Mariska, October 31, 2014 om 2:34 pm
  • Hahahahahahahahhaha

    Comment door Rudra, October 31, 2014 om 3:12 pm

Plaats een reactie